By 
Afrika’nın orta yerinde Çad gölüne mensup iki nehir var ki “Chari” ve “Logon” isimlerindeki bu iki nehir Çad gölüne akmadan gölün seksen kilometre kadar cenubunda birleşirler. Yağmur mevsimlerinde nehirler taşar, civar araziyi sular altında bırakır. Bu havalide meskûn olan kabailin en şayanı dikkat olanları masai kabileleridir. Birçok seyyahlar, bilhassa bunların meskunlarında ve köylerinde görülen garabetten bahsetmişlerdir. Masailer meskenleri mahrut şeklinde kil ve kumdan inşa ederler. Tepesindeki dairevi bir delikten hava ve ziya alır. Bunlar basık değildir. Bunları irtifaı yedi sekiz metreyi bulur. Bu meskenlerin inşası bir mimar işi olmaktan ziyade, bir çömlekçi işidir. Meskenlerin dahili duvarlarında basamaklar vardır. Meskenleri inşa ederken masai kabilesi efradı iskele kullanmadıkları için tepeye kadar bu basamaklarla giderler ve yapılarını ikmal ederler.
Meskenlerin dahili beyaz, siyah, kırmızı renkte badana ile süslenmiştir; kapılar kemerli bir surettedir.
Masai insanlarının meskenleri arasında kapıların büyücek bir kısmı ahırlardır. Bu kabile efradının besledikleri hayvanlar öküz, inek, keçi ve tavuktur. Akşamları bu hayvanlar ahıra gelir, girerler. Bir ahır içinde yerleri ayrılmıştır. Her cins hayvan kendi yerini bulur.
Masailerin meskenleri bir boyda, bir çırpıda değildir. Yüksek ve alçak, sivri veya yavan olanları var. Bu evciklerin yanında bunların yanında yine bu biçimde daha küçücükleri var ki bunlar da zahire ambarlarıdır. Masailer darı yetiştirirler. Farelerin, böceklerin şerrinden muhafaza için buralarda hıfz ederler.
Masai evlerinin tabii ve daimi misafirleri var ki bunlar da kırlangıçlar, yarasalar, küçük kertenkelelerdir. Mahruti hanelerin tepelerinde yuva yaparlar. Zarar görmedikleri Masailerle hemhal olur, geçinirler. Masailer hemen çırılçıplak gezerler. Sair Afrika kabailinde görülen hastalıklar bunlarda yoktur. Pek gürbüz, kuvvetli ve sıhhatli insanlardır. Günde birkaç defa nehirde yıkanırlar.
Başlıca mahsulleri olan darıyı ıslatarak, tahammür ettirerek bundan bir nevi bira imal ederler ve bunu içerler.
Servet-i Fünun
31 Mart 1927, Sayı: 1598, Sene:35, s.313
Çev. Mustafa Said ŞAHAN
Comments